- skolioza była kiedyś nazywana bocznym skrzywieniem kręgosłupa. Z tamtego okresu pozostała jedynie
definicja skoliozy, którą określamy jako zniekształcenie przekraczające 10* w płaszczyznie czołowej.
Dzisiaj określana jest jako trójpłaszczyznowa deformacja kręgosłupa .

PATOGENEZA I ETIOLOGIA:
Pomimo wielu hipotez , próbujących wyjaśnić przyczynę powstawania skoliozy, nadal 85%
stanowią skoliozy idiopatyczne(niewiadomego pochodzenia). Schorzenie to może się rozwinąć w
każdym wieku i u każdego dziecka. Postęp skrzywienia wiąże się z okresami przyśpieszonego
wzrostu pacjenta(7-8 i 12-13 r.ż.)oraz brakiem właściwego leczenia. Skoliozy niewłaściwie
leczone mogą doprowadzić do ograniczenia wydolności fizycznej pacjenta, nasilenia zaburzeń
neurologicznych, trwałego kalectwa a w skrajnych przypadkach niewydolnością ukł
krążeniowo-oddechowego. Skolioza jest schorzeniem które w okresie dziecięcym nie boli. Może
postępować niezauważenie dlatego konieczne jest przeprowadzanie badań w szkołach przez
lekarzy lub pielęgniarki.

OBJAWY KLINICZNE:
- nierówno ustawione barki.
- brak symetrii talii.
- odstająca łopatka.
- krzywo przebiegający
  kręgosłup.
- nierówno ustawione biodra.
- przechylenie dziecka na 1
  stronę.

KONSEKWENCJE NIEWŁAŚCIWEGO LECZENIA:
Rozwój zmian zwyrodnieniowych sprzyja pojawieniu
się silnych bólów kręgosłupa, ucisk na korzenie
nerwowe
może spowodować wystąpienie
zaburzeńneurologicznych.
Chorzy stają się niepełnosprawni. Bardzo istotnym
problemem jest kompleks psychiczny. Obecność
garbu
żebrowego na plecach, zniekształcenie tułowia stanowią
dla chorych olbrzymi problem.